ವಿಲಾಸ

 

೦೧

ಉರಿಬಿಸಿಲು - ಶಿವರಾತ್ರಿ ಮುಗಿದ ಹೊತ್ತು 

ನಾಗಮಲ್ಲಿಗೆ ಮರದಲ್ಲಿ 

ಎಲೆಗಳೇ ಇಲ್ಲ, ಹೂವೆಲ್ಲಿಯದು

ಗಂಟಲು ಒಣಗಿ ನೋಯುತಿದೆ 

ಸುಟ್ಟಿರಬಹುದು ಹುಣ್ಣಾಗಿರಬಹುದು 

ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಮರದ ನೆರಳಲ್ಲಿ 

ಮಟ ಮಟ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ

ನಿನ್ನ ಚಲುವ ಪೂಜಿಸಿದೆ 

ಚಿರು ನಗೆಯ ಪೂಜಿಸಿದೆ 

ಪೂಜಿಸುವುದ ಪೂಜಿಸಿದೆ 


೦೨

ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಉಬ್ಬುತಿದೆ 

ಬಣ್ಣ ಬಿಡುತಿದೆ 

ಬೆಳೆದ ಮರವು ದಿಡೀರನೆ 

ಬಿದ್ದಿದೆ ಗಾಳಿಗೆ ಮಳೆಗೆ 

ನದಿಯು ಸಾಗರವಾಗಿ 

ಸಾಗರವು ಮರಳುಗಾಡಾಗಿ

ನೀ ಕುಣಿಯುತ್ತಿರುವೆ 

ಬಾಹಿರಳು ನೀನು 

ನಾ ಕುಣಿಯುತ್ತಿರುವೆ 

ಬಾಹಿರನು ನಾನು


೦೩

ಮರಳಿ ಹೊರಳಿ ಉರುಳಿ 

ವಿಜೃಂಬಿಸುವುದಕೇಕೆ  ನಾಚಬೇಕೇಕೆ 

ಸಕಲವೂ ನೀನಾಗಿರಲಾಗಿ 

ಅತಿರೇಕದಲ್ಲೊಮ್ಮೆ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ 

ನಿನ್ನ ಕಣ್ಸನ್ನೆ 

ನೀ ಸರಳ 

ನೀ ಸಕಲ 

ನೀ ಸಹಜ 


೦೪

ದತ್ತ  ಗುರುವೆಂದ ಮೊತ್ತ ಮೊದಲು 

ಹೀಗೆ ದೇಶ ಕಾಲವು ಹುಟ್ಟಿತು 

ರಾಮನೆಂದ ದೇಶಕಾಲವೆಂಬೋ ಶಬ್ದವೆಲ್ಲಿತ್ತು 

ನಿನ್ನ ಬಳಿಸಾರಲಿಕ್ಕೆ 

ಜಾಗವಾದರೇನು ಜಾಗವಾದರೇನು 

ಕಾಲವಾದರೇನು ಕಾಲವಾದರೇನು 


೦೫

ಮರೆತ ಉನ್ಮತ್ತನು 

ಅಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ಬಳಿಸಾರುವುದೆಂತು 

ಅಲ್ಲೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ 

ಕಣ್ ತೆರೆದಾಗ ನೀನಿದ್ದ 

ಜಗವಾಗಿದ್ದೆ

ಮತ್ತಳು ನೀನು 


...

 

ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳಿಗಿದೋ ಶರಣು 

ತಲೆ ಬಗ್ಗಿಸಿದ್ದೇ - ಬಾಬಾ 

ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಲನಿಟ್ಟದ್ದೊಂದೇ ನೆನಪು 

ಇದೋ ಇಲ್ಲಿದ್ದೀನಿ 

ಶವಗಳ ರಾಶಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ನನ್ನದೂ  ಉಂಟು 

ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಿನ ಸೀರೆಯನ್ನದು 

ಅವನ ಕುಡಿತಕ್ಕೆ ಬಡಿತಕ್ಕೆ 

ಮಿಗಿಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸೀರೆ 

ಬಣ್ಣ ಮಾಸಿದ್ದೂ ಗುರುತು ಸಿಕ್ಕುತ್ತಿಲ್ಲ 

ಎಲ್ಲಾ ಶವಗಳೂ  ಎಲ್ಲಾ ಸೀರೆಗಳೂ 

ಒಂದೇ ಬಣ್ಣದ್ದಾಗಿದೆ 

ಯಾರಾದರೂ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿಡಿದಾಗ 

ಏನಾದರೂ ಕಂಡೀತ 


...

 

ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಸೈಕಲ್ಲು ಅಲ್ಲಿ ಹಾಗೇ  ಇದೆ 

ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ವಾಗ 

ತೊಟ್ಟಿಕ್ಕುತ್ತಿದೆ ಮಣ್ಣ ಕೆಸರು 

ತಲೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುವಂತೆ ತೇಲುತ್ತಿತ್ತಂತೆ

ಸಣ್ಣ ಕೆರೆ, ಮಗು ಸಣ್ಣವ 

ಅದೇ ನೀರು ಬರುತ್ತೆ ನಾಳೆ 

ಶುದ್ಧೀಕರಣಗೊಂಡು 

ಅದರೊಳಗೆ ಅವನ ಕಡೆಯ ಉಸಿರಿರುತ್ತಾ 

ಅದೇ ನೀರು ಕುಡಿದು 

ಮೈ ಕೈಗೆಲ್ಲ ಚೆಲ್ಲಿ 

ಹೊರಟು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ 

ಸಂಸ್ಥೆಗಳೇ ಹಾಗಲ್ಲವೇ