ಮುಡಿ ಬಿಟ್ಟು ಕೂತವಳು
ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ
ಮುಡಿ ಬಿಟ್ಟವಳ
ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ
ಎದುರಿಗೆ
ಯಾರು ಯಾರು ?
ಅವಳಿಗೆ ಕನಸಲ್ಲಿ
ಕರೀ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿಳೀಗೆಜ್ಜೆ
ನನಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ
ಇವಳದೇ ಗೆಜ್ಜೆ
ಈ ಕಾಣುವ ಮುಖ
ಯಾವುದು ? ಯಾರದು ?
೦೧.
ಹತ್ತಿರ
ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಿರ
ಕುರುಡನೊಬ್ಬನನ್ನ ಪ್ರತಿಪಲಿಸಿದೆ
ನನ್ನೀ ಮೌನದ ಕಣ್ಣೀರ ಹನಿ
ಹತ್ತಿರ
ಇಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ
ನನ್ನ ಕಣ್ಣೀರನ್ನ ಅವನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿರಿಸುವೆ
ನಾವಿಬ್ಬರೂ ನೋಡಬಹುದೆಂದು
೦೨.
ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದಂತೆಯೇ ಇತ್ತು
ನನ್ನ ಕೈ ತೆರೆದೆ ನೀ ಅಲ್ಲಿದ್ದೆ
ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲವೂ ಇದ್ದಂತೆಯೇ ಇತ್ತು
ಈ ಬಾರಿ ಮಾತ್ರಾ
೦೩.
ಆ ಕಿಟಕಿ
ಹಾಗೂ ನನ್ನೀ ಟೇಬಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನೆರೆಡು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವು
ಹಾಗೂ ಈ ಬಾರಿ ಆ ಹಕ್ಕಿ,
ಈ ಬಾರಿ ಮಾಂಸ ರೆಕ್ಕೆಗಳೊಟ್ಟಿಗೆ
೦೪
ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಪದಗಳ
ಪಯಣಿಗ
ಭದ್ರವಾಗಿ ಕೈಯಲ್ಲಿಡಿದಿದ್ದಾನೆ
ಒಡೆದ ಗಾಜನ್ನ
ಎಲ್ಲವೂ ಮುಖಾಮುಖಿಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು
೦೫
ಹಾಗೂ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬದುಕನ್ನು ಬೀಳಿಸುವವು
ಇದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸುಡುವೆವು
ಅರ್ಪಣೆಯಿದು
ನೆನಪಿನ ದಹನಕಾಂಡಕ್ಕೆ
ನನಗೆ ಗೊತ್ತು ಇದು ಈ ರೀತಿಯದ್ದಾವುದೂ ಅಲ್ಲ
ಆದರೂ ಇದಾಗಿ ಇರುವುದು ಹೇಗೆ ಇದಾವುದಕ್ಕಲ್ಲದಿದ್ದರೂ
ಹ್ಯುಗೊ ಮುಜಿಕರ ಕವನಗಳು ಅನುಭವಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸಾಂದ್ರವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಕೆಲವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಇಲ್ಲಿರುವುದೆಲ್ಲವೂ ಬಿಡಿಕವನಗಳು. ಮುಜಿಕರನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಹೆಚ್. ಎಸ್. ಶಿವಪ್ರಕಾಶರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾಗಳು. ಅನುವಾದದಲ್ಲಿ ಅಶ್ವಿನಿ ಹಾಗು ಶಿವಪ್ರಕಾಶರ ಸಹಾಯವನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತೇನೆ.
ಮುಜಿಕ ಅವರ ಬಗೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿವರಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು
ನೀ ಕನಸಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೆಯೆಂದೇ
ನೋಡಲು ಬಂದದ್ದು
ಅಲಂಕಾರ ತೆಗೆದಾಗ
ಬರೀ ಒರಟು ಕಲ್ಲು ನೀನು
ಹೆಳವ, ರಂಗ ನಿಂಗೆ ಕಂಡದ್ದಾದರೂ ಹೇಗೋ
ಆ ಕಪ್ಪು ಒರಟು ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯದು
ಆ ವೈಕುಂಠ, ಸಾವಿರ ಹೆಡೆಯ ಸರ್ಪ
ಹೊಕ್ಕುಳಲ್ಲಿದ್ದ ಕಮಲವೂ
ಅದರೊಳಗೆ ನಾಲ್ಕು ಮುಖದ ಬೊಮ್ಮನೂ
ಚಂದದಾ ಲಕುಮಿಯೂ
ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ
ಹೆಳವಾ, ಆ ಕಣ್ಣನ್ನೆಲ್ಲಿ ಪಡೆದೆಯೋ
ಕಲ್ಲ ಭಾಷೆ ನಿನಗೆ ಕೇಳಿಸಿದ್ದಾದರೂ ಹೇಗೆ
ಅದ ಮಾತನಾಡುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ
ಬಿಳೀ ದಾಸವಾಳ ನನ್ನ ಕೈಲೂ ಇದೆ
ನಿನಗೇ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ
ಕಲಿಸುತ್ತೀಯ
ಕಲ್ಲ ಭಾಷೆಯ
ಕವಿಯಾಗಿ ಪ್ರತಿಮೆಗಳೊಟ್ಟಿಗೆ
ಸೋತ ಹಾಗಾಗಿದೆ
ಒರಟು ಕಲ್ಲಲಿ
ಕಲ್ಲನ್ನ ಕಾಣ್ವಂತೆ
ಆ ಕಲ್ಲ ಮಾತ ಕೇಳ್ವಂತೆ
ಅದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಹರಟೆ ಹೊಡೆವಂತೆ
ಮಾಡೋ ರಂಗನ ಕಂಡ
ಹೆಳವನಕಟ್ಟೆಯ ಹೆಳವ