ತಿರುವಲಂಗಾಡು

 

ಸುಡು ಬಿಸಿಲು ರಣ ಬಿಸಿಲು

ದೇಹ ಸುಟ್ಟು ಕರಕಲಾಗಿ

ಸುಡುಗಾಡ ಬಗಲಲ್ಲಿ

ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ತಂಪಾಗಿ

ಕಾಳೀಯ ಮುಖ ಕಂಡೆ

ಹೊಳೆವ ಮೂಗುತಿ

ಪುಟ್ಟ ಮೂರುತಿ

ಕುಣಿತದಾಟ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದ

ನಗುವಿನಲ್ಲಿ

ತಿರುವಲಂಗಾಡಿನಲ್ಲಿ

ಅವನದೊಂದು ಕಾಲು ನೆಲವ ಕಂಡಿದೆ

ಮತ್ತೊಂದಾಗಸದೆಡೆಗೆ ಚಾಚಿದೆ

ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದಾಗ ಕರೆದವರಾರು

ಹುಡುಕಾಟಕ್ಕೆ ಕಾರೈಕಲ್ ಅಮ್ಮಯಾರ್ ಸಾಕ್ಷಿ

ರೂಪವು ದೇಹವನೊಕ್ಕಿ

ಅರಸುತಿದೆ



Thiruvalangadu (ತಿರುವಲಂಗಾಡು)  


Karaikkal_Ammaiyar (ಕಾರೈಕಲ್ ಅಮ್ಮಯಾರ್)

ಅನುತ್ತರ


ಸಂಖ್ಯೆಗಳೂ ಸಹ ಚಿತ್ರಗಳು

ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಾಣಿ ಮರ ಗಿಡ

ಹೀಗೆ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯುತ್ತಾರಲ್ಲ

ತೇಟ್ ಹಾಗೆಯೇ


ಚಿತ್ರಗಳು ಭೌತಿಕ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು

ಛಂಧಸ್ಸು -  ಮೇಲೊಂದು ಗೆರೆ ಕೆಳಗೊಂದು

ಚಿತ್ರವೇ ಅದು

ರಾಗವಿನ್ನೇನು ಮತ್ತೆ

ಕಡೆಗೆ ಧ್ವನಿಯೂ ಶಬ್ದವೂ


ದೇಶಕಾಲವು ಜ್ಯಾಮಿತೀಯ ಆಕಾರ

ಬ್ರೆಡ್ಡಿನ ಪದರಗಳಂತೆ ಒಂದರ ಮೇಲೊಂದು

ಅದೂ ಸಾದ್ಯ - ಹಾಗಾಗಿ ಅದೊಂದು ಚಿತ್ರ

ಮುಂದೆ ಹಿಂದೆ ಆಗ ಈಗ ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ


 

ಬಯಕೆ


ಅವಳ್ಯಾರು ?

ನನ್ನ ದೇಹ ಪ್ರಜ್ಞೆಗಳಿಂದ ವಿಸ್ತರಿತಳಾದವಳು

ಹಾಗಾದರೆ ನೀನು

ಅವಳಿಂದ ವಿಸ್ತರಿತನಾದವ

ಹಾಗಾದರೆ ನೀವಿಬ್ಬರ್ಯಾರು ?

ಇಬ್ಬರೆಂಬುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ

ಹಾಗಾದರೆ ಒಬ್ಬರಾದರೂ ಯಾರು ?

ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ನೀನು ನಾನಲ್ಲವೆ


ನೀನು ನನ್ನ ದೇಹದ ವಿಸ್ತರಿತ ದೇಹ

ಅಥವಾ ನಾನು ನಿನ್ನ ದೇಹದ

ಆದಿ ಅಂತ್ಯವಿರದ ಈ ವಿಸ್ತಾರಕೆ

ಮುರಳಿಯೆಡೆಗಿನ ನಿನ್ನ ನೋಟವೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ

ನಾ ಹೆಣ್ಣಾಗ ಬಯಸಿದೆ


 

ಪ್ರಾರ್ಥನೆ



ಗಣಪ ಶರಣೆಂಬೆ

ಚಲಿಪ ಜಗವ ಸುಡುವ ಒಡಲ

ನಡುವೆ ಬೆಳೆವ ಕಾಣಿಸುವ ಜಗದ

ಅಧಿನಾಯಕಂಗೆ ಶರಣೆಂಬೆ


ತಿರು ತಿರುಗಿ ಸುರುಳಿ ಭದ್ರ ನೆಲೆ

ಹೊತ್ತುರಿದಿದೆ ಉರಿ ಭುವಿಯಿಂ ಬಾನಿನೆಡೆಗೆ

ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಕಪ್ಪು ಸುಟ್ಟ ಬೂದಿ

ಹೊಸದು ಹೊಸದು ಇದು


ಮುಗುಳು ನಗೆ ಮುಗ್ಧ ನಗೆ

ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದರೆ ಎದೆಯುಕ್ಕಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಹರಿದು

ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ತೋಯ್ದು

ಅದೆಂತ ಬಾಲೆಯವ್ವ ನೀನು

ಮಗು ಅವ್ವ ನಾನು


ಹರಿವಿಗೆಲ್ಲಿಯ ಹೊಣೆ

ಅಣು, ಅಣುವಿನಣು

ತುಂಬಿ ತುಂಬುರನ

ಮೇರೆ ಮೀರಿ ಮೀಟಿದೆ

ಬೆತ್ತಲೆ ಮೈಯ ಕುಣಿತಕ್ಕೆ

ಯಾರ ಹೊಣೆ

ನಿಂತ ಮೇಲೆ ಉಳಿವುದೇನು

ಇಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಇದೇಯಾ ?


ಹೊಸ ಮುಖ ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸದಾಗಿ

ನನ್ನನ್ನೇ ಮರೆಸಿ ನೆನಪಿಸುವಂತೆ

ಪದಗಳೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿ

ಅಕ್ಷರಗಳೆಲ್ಲಾ ದೈವವಾಗಿವೆ


ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ ಶಾಂತಿಃ

ತತ್ತ್ವ


ಹೂವೇ ಹೂವಾಗಿ

ಮಳೆಯೇ ಮಳೆಯಾಗಿ

ಮಿಂಚೇ ಮಿಂಚಾಗಿ

ಹರಿವೇ ಹರಿವಾಗಿ

ಆಕಾಶವೇ ಆಕಾಶವಾಗಿ

ಬಾ

ಅವಳು ಅವಳಾಗಿ ಬಾ

ಅವನು ಅವನಾಗಿ ಬಾ

ಅವಳು ಅವನಾಗಿ ಬಾ

ಅವನು ಅವಳಾಗಿ ಬಾ

ನಾನು ನೀನಾಗಿ ಬಾ

ನೀನು ನಾನಾಗಿ ಬಾ

ನಾ ನೀನಾಗಿ ನೀ ನಾನಾಗಿ

ಬರುವೆವು


ಯ ಏವಂ ವೇದ