...

  

ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ಹರಟೆಯೊಡೆದಿಲ್ಲ

ನಾನೂ ನೀವೂ – ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ 

ಸುತ್ತೆಲ್ಲಾ ಕಾಣ್ವ ಆ ಭಾರೀ ಜನರೊಟ್ಟಿಗೆಯೂ

ಗುರುತಿಸಿದ್ದೀರಿ ನನ್ನನ್ನು 

ಬಂದಿದ್ದೀರಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ 

ಸನ್ಮಾನ ಆ ದೊಡ್ಡ ಪೀಠ 

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು 

ಭಗವಂತನೇ ಭಕ್ತನೆಡೆಗೆ 

ಆ ಭಾಗವತದಲ್ಲೇ ನುಡಿದಂತೆ 

ಬಂದಿದ್ದೀರಿ – ನಾ  ಭಕ್ತನಲ್ಲ ಮತ್ತೆ 

 

ಈ ಬಾರಿ ಇಬ್ಬರೂ ಹರಟೆಯೊಡೆದೆವು 

ನೀವೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ ನಾನೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ 

ಅಲ್ಲಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಬಗೆಗಿನದು ನಿಮ್ಮ ಮಾತು

ಆ ಮಹಾಕಾಳಿ ಅಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದದ್ದು

ನಾ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ – ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ 

 

ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆ – ಅದುವೇ  ನೋಟ 

ಅದೇ ನೋಟ 

ನೀವೂ, ಆ ಕಣ್ಣು 

ಹರಸಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದಿತ್ತು 

 

 

  

...

 

ಕಂಡನೇನೆ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ 

ಉತ್ತರ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಹೋದೆಯಲ್ಲೇ 

ಕಂಡಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಬಿಡು 

ಆ ಬಂಗಾರದ ಗೋಪುರದಲ್ಲೇನೂ 

ನೀ ಅಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅವ ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದ 

ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಬಲು ಸನಿಹದಲ್ಲಿ 

ಭಾರವಾದ ಕಿರೀಟವಿಲ್ಲ 

ವಜ್ರ ವೈಡೂರ್ಯ ಬಂಗಾರದ ಪದಕಗಳಿಲ್ಲ 

ಕಣ್ಣು ಕಾಣದಂತಿಟ್ಟ ಮೂರು ನಾಮವೂ ಇಲ್ಲ 

ಅಭಯ  ವರದ ಯಾವ ಮುದ್ರೆಯೂ ಇಲ್ಲ 

ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತಿದ್ದಾಳೆ ಆ ಪುಟ್ಟ ಬಾಲೆ

ಕಾಲ ಮೇಲೆ ಕಾಲಾಕಿ ಒಮ್ಮೆ 

ಸೊಂಟದ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿಟ್ಟು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ 

ಆಹಾ ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ ಮಗದೊಮ್ಮೆ 

...

 

ಮಲಗಿದ್ದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದ್ದ 

ಚಾದರದ ಮೇಲಿನ 

ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಹೂವು ಮೊಗ್ಗು 

ಎಲೆ ಹಸಿರು - ನಿಜವಲ್ಲ 

ಕಣ್ಮುಚಿದ್ದಷ್ಟೆ 

ದೇವರು, ಕಿರೀಟವೇ ಇಲ್ಲ 

ದೇವಿಯೂ, ಹಲವರು ಕೈಗಳು 

ಕೋಟೆಗೆ ಹೊತ್ತ ಕಲ್ಲುಗಳು 

(ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದವು … ) 

ಮರಕ್ಕೆ ಹಬ್ಬಿದ ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲರಳಿದ ಹೂ 

ಕೆಳಗೆಲ್ಲೋ ರಕ್ತದ ಕೋಡಿ 

“ಮುನ್ನಾ, ಮುನ್ನಾ, ಮುನ್ನಾ…” 

ನಂತರದ್ದೂ ಇದೆ 

ಹೆಣ್ಣು ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರಲ್ಲಿ 

ಅದೇ ಬರಡು ಭೂಮಿ 

ಹಸಿರು ನೆಲ ಜೋರು ಮಳೆ 

ಎಲ್ಲವೂ 

ಹರಿದು ಹೋದವು ಹಾಗೇ 

ಎಲ್ಲಿ ಯಾರಲ್ಲಿ? 

ಕೇಳುವವರಾದರೂ ಯಾರು?

ಹೊದ್ದ ಚಾದರವೆ ? ಅದರ ಬಣ್ಣವೆ ? 

    


ವ್ಯಕ್ತಿ ಚಿತ್ರ -೦೧

 

ಹೊಸ ಊರು, 

ಎಂಟತ್ತು ಜನ ಕೂತ ಆಟೋ 

ಹೋಗೋದೆಲ್ಲಿಗೆ, ಕೇಳೋದೇಗೆ 

ಭಾಷೆ ಗುರುತು ಇಲ್ಲದ ಜಾಗ 

ಸಂತೆಗೋ, ಜಾತ್ರೆಗೋ, ಮನೆಗೋ 

ಪರಿಭಾಣಕ್ಕೋ, ಸನ್ಯಾಸಕ್ಕೋ, ಜಂಗಮಕ್ಕೋ 

ಹೊರಟವರ?

ಅವಳು ಕೇಳಿದ್ದು 

“ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕವನ ಬರೆಯಬೇಕ? 

ಹಾಡು ಬರೆಯಬೇಕ? “ 

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ, ಕವನಕ್ಕೂ ಹಾಡಿಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇನು? 

ಗಣಿತಕ್ಕೂ ಸಂಖ್ಯಾಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೂ 

ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸದಂತೆಯ ? 


ಹಳೆಯ ಕಾರಿನ ಚಾಲಕ 

ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆದಿದ್ದಾನೆ ಮನೆಗೆ 

ಸಿಗಬಹುದ ಹೂಗ್ಲಿ ನದಿಯ ಮೀನು 

ತಿರುಪತಿಯಲ್ಲೂ 


ಅಜ್ಜಿಮನೆ

 

ಊರ ಕೇರಿಯ ಬಾವಿ ನಾಲ್ಕಾರು ಮನೆ 

ದೊಡ್ಡಾಲದ ಮರದ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಆಟ ಪಾಠ 

ಊಟಕ್ಕೊಂದು ಮನೆ ದೋಸೆಗೆ ಮತ್ತೊಂದು 

ಬಜ್ಜಿಗೆ ಮಾವನದೇ ಅಂಗಡಿ 

ಚಕ್ಕುಲಿ ಪೆಪ್ಪರಮೆಂಟಿಗೂ 

ಮಾವನಿದ್ದಾನಲ್ಲ ಅವನ ಅಂಗಡಿಯುಂಟಲ್ಲ 


ಕಾದಿದ್ದಿದೆ,  ದಪ್ಪ ಕನ್ನಡಕದೊಳಗಿನ ಕಣ್ಣು ಹೊಳೆವಂತೆ 

ರೈಲು ನಿಲ್ದಾಣದ ಮೂರನೆ ಗಂಟೆಗೆ 

ಅಮ್ಮಾ ನಾನೂ ಬಂದಿದ್ದಿದೆ 

ಅವಳೊಟ್ಟಿಗೆ ಕವಡೆಯಾಡಿದ್ದಿದೆ 

ಮೊಸರನ್ನದ ಕೈ ತುತ್ತಿಗೆ 

ಒಣ ಮೆಣಸಿನ ಕಾರ ನೆಂಜಿಕೊಂಡಿದ್ದಿದೆ 


ಅವಳಲ್ಲಿ ಈಗ  ಕೇಳಬೇಕಿತ್ತು  

ಅದೇಗೆ ಸಾಕಿದೆ ಈ ಏಳು ಜನರನ್ನ 

ಅವರೊಟ್ಟಿಗೆ ಹಲವರನ್ನ 

ಅಜ್ಜ ಸತ್ತಾಗ   ನಿನ್ನ ವಯಸ್ಸೆಷ್ಟೋ 

ಅಜ್ಜನು ಸಂಗೀತ ವಿದ್ವಾಂಸನಂತಲ್ಲ 

ಹಾಡಿದ್ದನ ನಿನ್ನೊಟ್ಟಿಗೆ ? 

ಕಲಿಸಿದ್ದನ ಹಾಡುವ ಬಗೆಯನ್ನ 

ನೀನೇ  ನಡೆಸುವ ಈ ಹೋಟೇಲಿನಲ್ಲಿ 

ಚಪಾತಿ ತಟ್ಟುವಾಗಲಾದರೂ‌

ಹಾಡಬೇಕೆಂದೆನಿಸಿತ್ತ? 


ಇದದೆಂತಹ ಮನೆ !!! 

ದೊಡ್ಡಾಲದ ಮರದ ಬೇರು 

ಒಂದೊಂದೇ ಹೊಕ್ಕು 

ಕಡೆಯುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲ ಒಡೆಯುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲ 

ಗೋಡೆಗಳೆದ್ದವು ಮನೆಗಳೆದ್ದವು 

ರಸ್ತೆ ರಿವಾಜು ಗಾಡಿ ಗಲಾಟೆ 

ಈಗ, ಯಾರ ಅಂಗಡಿಯೆಂದೇಳುವುದು 

ಅದ್ಯಾರ ಹೋಟೆಲದು 

ನೀ ಅನ್ನುತ್ತಿದ್ದೆ 

ದೊಡ್ಡಾಲದ ಮರಕ್ಕೆ ಅದರದೇ ಪಾಡು 


ಸಾಪಾಟು ಜಾಗ ಈಗದು 

ಇಲ್ಲೊಂದಾಲದ ಮರವಿತ್ತಂತೆ 

ರೈಲ್ವೆ ಗೇಟನ್ನೇ ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ ಈಗ 

ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಕಾರು ನಿಂತರೆ 

ಅದೋ ಅದು ನನ್ನಜ್ಜಿಯ ಮನೆ 

ಅಲ್ಲೇ ನಾನು ಪುಟ್ಟದೊಂದು ಮನೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದೆ 

ಅಂತ ತೋರಿಸಬಹುದಿತ್ತೋ ಏನೋ 

ಮೇಲ್ಸೇತುವೆ ಆಗಿ ಹೈವೇ ಆಗಿದೆ 

ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ದಾಟಿ ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತೇವೆ 

ದಾರಿಯನ್ನ 

ದೊಡ್ಡಾಲದ ಮರದ ಯಾವ ಕುರುಹೂ 

ಇಲ್ಲದೆ